Nerde kaldığımızı hatırlamaya çalışıyorum, beynim sulanıyor. Senin uzakten gelen metrobüs hattının kodunu görmeyen gözlerin misali bulanıklaşıyor işte. Sen iyisin tabi. Bulanıkşan gözlerin silinebilme gibi bir güzelliği var peki ya sulanan beyne ne yapmalı? 

''Familarity breeds contempt'' diye bir deyiş öğrendim geçen cumartesi sabahı. Aman!! Dur çok yaklaşma. 

Hem biliyor musun bu sabah acayip acayip şeyler duydum 433 dersliğinin önden ikinci sırasında oturmuş pür-dikkat hocayı dinlerken. Bizim beynimiz var ya hani şu sulanabilen ve bol bol kıvrımlı yapısı ile pek seksi görünen. Bir de bizim bir -iki de olabilir- zihnimiz var hani şu 'çok olan yukardadır' ya da 'az olan aşağıdadır' koduna sahip olan. Evet zihnimiz böyle kodlara sahip -kendiliğinden-.

Nerde kalmıştık... Peki ya sulanan beyne ne yapmalı?