Ev gotin ji guhêrîna helbesta Celadet Alî Bedîrxan ya bi navê ‘Were Dotmam’                                                                derket holê – MIDYAD/MÊRDÎN                                                                                   

                                                            ‘’Dotmam welê ye, 

     Heta mirov nivîsek dinivîsit 

        Mirov spreya xwe xelas dikit’’

Te bîra min ku min di destpêka sala 2016an de çawa dest bi nîvîsa li ser dîwaran kiribû bi Kurmancî. Nivîsa min a yekem, ji Rênas Jiyan bû ‘’Fermo Janya êdî tu dikarî xwe bikujî!’’ Lê wan rojan jî Janya wilo navdar e, wilo navdar e. Hema bêje di devê her kesî de bû. Yanî min destpêkeke baş kiribû – deng, deng, qontrol!! Gulsumakeya narsîst, ezez diştexile –.

   Nêzî dû salan wilo dîwarên xelqê ‘’lewitandin’’. Lê encam gelekî xweş bû, edî nivîsên me jî yên xweş li ser dîwaran hebûn. Paşê payiza 2017an ez çûm Moskovayê û kare nivîsandinê wilo ma. Ne go min neceriband lê li wira hema bêje bêîmkan bû, jixwe min jî nedixwest sere xwe bixim belayê.

   Di destpêkê de min îmzayek an jî nîck-navek bikarneanî lê paşê wek nîck-nav navê ‘’rozê’’ li xwe kir. Gul, Gulsumake, Rose filan, wilo eleqayek dîtibû.

  Di meha Nîsana 2018an, rêya min ket Mêrdînê, Midyadê û min dît ku gelek dîwar nivîsên bi Tirkî û beredayî hene û biryar da ku dîsa dest bi nivîsandinê bikim. Gelekî kelecanî bûm, piştî demeke dirêj, sprey di çenteyê min de, min xwe avêt kolanên taxa fillehan! 

Ji helbesta Arjen Arî ya bi navê ‘Tu Bihata’ –  MIDYAD/MÊRDÎN  

                 ‘’Te gotibû ez îşev têm’’   

Erê min destpêkeke wilo kir êdî nema bisekinim. Her roj ji wan spreyên biçûk en sê û nîv milyona dikirî û nîvê şeve derdiketim. Hîsa nivîsandina li ser dîwaran piçekî dişibe hîsa azadbûnê, sprey di deste te de ye û dîwar li ber te ye, çi binivîsî binivîse, azad î.

Ji helbesteke Ebdulla Peşêw – MIDYAD/MÊRDÎN

       ‘’Em di faytonekê de ne   

      Du hespên kor me dikşînin’’

                       Ji Helbesta Cegerxwîn ya bi navê ‘Kuştim Şêrînê’ – MIDYAD/MÊRDÎN                                                                                                                                                               ‘’Maçek ji lêv şêrînê                                                                                                                              Miriyan tînê ser jînê’’

                                     Ji helbesta Berken Bereh ya bi navê ‘Kilama Bajarên Tarî’ – MIDYAD/MÊRDÎN                                                            Lê di orjînala helbestê de ya/ê çav xweşik keçikek e.

                                                                  ‘’Min lawikekî ciwan nas dikir liv î bajarî,                                                                                          Xweşik bûn çavên wî wek baranên biyan’’

                                             

                 Mixabin nayê bîra min ku ji kîjan helbestê ye :/ - MIDYAD/MÊRDÎN                                               ‘’Ji hev re tiştên xweş bêjin li ser evîn û jiyanê’’

Û helbet çaxê nivîsandinê hin tiş tên sere min, mesela: Bi avayeke gelekî profesyonel li ser dîwêr hêdîka dinivîsand, nivîs li ber xelasbûnê bû. Paşê sihek ber çavê min ket li piştê, heta min serê xwe vegerand, wî gotina xwe xelas kir: "Yahoo, win çima va dîwara wilo pîs dikin?" min jî lê mêzand û go:" Xalo te ez tirsandim!" careke din li min mêzand, li dîwêr mêzand û ço.

                    Ji helbesta Arjen Arî ya bi navê ‘Pirs Hene Zanim’ – MIDYAD/MÊRDÎN                                                                                              ‘’Kulîlkekê dirêjî min bik,                                                                                        Te kulîlk nene, ramûsanekê’’ 

  

 Ev gotin ji guhêrîna helbesta Yehya Omerî ya bi navê 

                              ‘Qesîdeyek Ji Bo Bîra Te’ derket holê – MIDYAD/MÊRDÎN                                                                                  Orjînala gotinê wiha ye                                                                                       ‘ey yê ku di deve çiya û bi ramûsanên deştên xwe nizane huşş be!’

                           ‘’Eyy! Yê/a ku biz zimên û bi dîroka xwe nizane, Huşş be!’’

         Ji helbesta Baba Tahirê Uryan ya bi navê ‘Gulistan’ – MIDYAD/MÊRDÎN                                           ‘’Ku çavan divekim her te dibinim!’’

                Ji pirtûka Shakespeare ya bi navê II.Richard MIDYAD/MÊRDÎN                             ‘’Xemgînî saetekî dike deh!’’

            Ji helbesta Ebdulla Pêşew ya bi navê ‘Xatûna Min’ –      OSTROH/UKRAYNA                      

‘’Pir ditirsim ku di nav rêzikên helbestên min de xelq te binase!’’

                          Ji çarîneke Baba Tahirê Uryan – OSTROH/UKRAYNA                                                  ‘’Ji kenarê leva xwe maçek bide min!’’

                                 Hema wilo gotineke – OSTROH/UKRAYNA                                                                              ‘’Heqqet hûn çima evqas ciddî ne?’’

                             Ji strana Mehmet Atli ya bi navê ‘Wenda’ – OSTROH/UKRAYNA                                                                                                     ‘’Şekir tehl e,                                                                               Tu şêrîn î’’    

                           Ji bo @marmarokek, ji bo Antîlopên xemgîn û ji bo Antîlop-hezan –                                                                            KÎEV/UKRAYNA                                                                                                                                            ‘’Antîlopa min a xemgîn tu li ku yî?’’                                                                                                                                                                                        

        Ji helbesta Kamiran Eli Bedirxan ya bi navê payiz.
''Payiz e, dil payiz e.''
KINALIADA/STENBOL