Rojnivîskên Moskovayê Volume 4
Her tiştî wê şevê destpê kir, şeva ku bi dengekî qels te ji min re got;
-Ez heyran, tu li wan deran çi dikî, zimannasî jî çi ye? Were em vegerin axa xwe, Kurdistana xwe, ez ê sê golikan bistînim û heta mirinê em ê di mala xwe de bijîn, bi hev re bin!
Paşê min li te nêrî, min ferq kir ku bêriya te kiriye...
Heta niha nizam çend kesan ji min pirsî, gotin;
-Jiyana te çawa ye? Tu bêriya van deran nakî?
Min jî bi avayeke ji xwe bawer, digot;
-Na, bêrîkirina çi? Moscow pir xweş e...
Lê anha fêm dikim, min derew kiriye. Mîn bêriya te kiriye.
Paşê, Xelefcan dibêjim,
-Ma sê golik ne hindik in?
Tu dikenî û dibêjî;
-Ca tu were ez ê ji te re deh heb golikan bistînim.
Dikenim, kêfa min tê.
Û paşê ji te re dibêm;
-Ka wê stranê dîsa veke, min pir jê hij kir.
Çawa bûn gotinên wê, digot;
Min got ez Ararat im, te jî got ez Sîpan im.
2 şîrove
Madam Flâneuse,
YanıtlaSilRojnivîskên Moskowê bi meraqeke zexm î pir mezin dişopînim; Walter Benjamin belkî di tirbê de li ber xwe dikeve. Ku tu wa herî, ezê bi heqê xwendevanekî bêjim ''Yaw ji xwe re li Moskowê bimîne û ji me re jî binivîse, soz, emê Xelefo jî û ga û golikan jî bişînin wê derê'' Ji Diyarbekirê silav û spas.
Ji Moskovaya sar merheba. stop. Şîroveyeke pir germ e. stop. Di demeke pir nêz de ga, golik û Xelefê xwe dixwazim. stop. û ji bîr meke, sê golik hindik in. Stooop.
SilMoskova pir sar e. Stopa dawî!