Hebû tunebû li gundekî ku li wê dere îspenax hil nedihat lawek ( Temel Reîs) hatibû dinyayê.  Dema ku ji zikê diya xwe pihînek xwaribû devê wî de pîpoyek û serê wî de şewqeyek derketibû derve. Û diranên wî jî tev rizî bûn. Te digot qey mişkan ji bo 9 mehan hevaltî bi wî re kiriye û dema ku birçî mane qetek ji diranên wî kirine. Diranên rizî,  kêm û nîvik. Ji xwe ew kur qeşeng jî nebû. Bevileke mezin,  bêjneke qut û devekî kaxik. Gora pitikeke nû hatiya dinyayê pir bîrbir jî bû. Dema ku derketibû devê dêriyê vê jiyanê wek pitikên din qîr neavetibû û diya xwe re bi wan çavên mezin û bê bîbok kenîbû. Ger diya wî ev ken nedîtiba ê ji vî lawî nefret kiriba. Lê kenekî her tişt guherandibû, ew qeşaya nava dilê wê de xelandibû. Û ji bo ku kurê xwe wek wan pitikên din sax û saxlem bike, ket nav jiyana pîrên ku bi gotegotan dijin. Rewşa xwe bi dilekî paq ji wan re got. Dilê pîran bi wê şewitî û gotin;
- Divê tu herî ji gundê Kîsika ji bo kurê xwe îspenaxê bibîne. Berî dîtina îspenaxê divê tu Safînasê -xwediya wî gundî-  ji bo zewaca bi lawê te re îkna bike. Lê jibîr neke, li wî gundî Riho heye. Ew jî dixwaze bi Safînasê re ji bo pere û erdê wê bizewice.